Eylem Günleri..

bir varmıs bir yokmus..
bir bakmıssın hiç birşey yokmuş.
özledik bu ikilemin var oluşunu,
yada çoktan unuttuk o teoremde koyboluşumuzu..

Sabah 03.00.. belki 10 dk daha ilerideydi  zaman..
şafak  sökecek ya da hala bitmedi gece..
tam da yeni bir güne başlamanın adına bırakmışken bu tatlı rüyayı, yine diyorum yine göreyim onu ne olur yine.. yine tutayım ellerini.. öyle sıcaktı ki.. öyle ulaşılmaz dı ki.. hayatımda en büyük  zevki o an yaşamışken öylece ellerimden gitmişti ki..

24 saate sıgdırırken bu ömrü,
kimsesizken,
hep ortasında iken bu ömrün,
yine diyorum..
sensiz olmaz..
senle asla..

öyle ansızın geçiyor  ki zaman, su gibi..
yoksa ondan daha mı öte ?

suçum belki sarhoş olmak.. belki tevazuda bulunmak.. belki iyi niyetli olmak.. belki susmak.. belki kırmamak.. belki de ;

yüzüm kalmamışken sevmeye
içimde taşıyorsam seni,
nefret etmediğimden değil
kırılacak yerim kalmadığı içindir..

belki haksızlık yapıyorum sana.. belki düşünemiyorum sensizliği.. belki sığdıramıyorum dünyama.. belki de ;

artık yetemiyorsam yalnızlığıma,
ve gülüyorsam herşeye rağmen..
aldatıyorsam seni,
bilki taşıyacak gücüm kalmadı..

çekemezsin kahrımı
yüküm ağırdır benim..


muharrem ali..

vefat etti dün aksam..
abim gibi severdim..
ilk kez bu kadar ağladım..

..

şavkı masum yüzüne yansımış gülümseyen yıldızların..
savrulmuş rüzgarla..
dansın mükemmeliydi bu çırpınış..

hiç bitmeyen şarkı
hiç solmayan bekleyiş..
ve serzenişlerden öteyedir bu gidiş..

kalbimin mahzenlerine dolan gri aydınlık
külfeti ağır, mahpuslara atılmış..

kurtulmak ne mümkün ellerinden..
kaldırımda düşmeden,
duvarlara çarpmadan,
nasıl ulaşırdık sevgiye?

çığlığım boşlukta yankılanır durur..
seni sevmek ??

gözlerindeki tebessümü
iki nefes daha çekiyorum içime,
hapsetmeliyim seni..
kuytu köşesine,
yaralanmış kalbimin..

biliyorsun sana benziyor herşey..
hatta, gözlerindeki yaşlar bile Meryem'in..

durmalı zaman..
akmalı içine yalanın..
birde, kimyasal aşkların..

yaşıyoruz.. sorgusuz..

manası yok gecenin..
nede yarının..

yazdığım herşey sana,
yeni bir kitap için..

yeni bir hayat.. için..

istanbulu yaşıyorum..
yüreğimde kimsesiz sevdalar..
yollarım kırık,
patika izleri dudaklarımda..
ellerim kelepçeli,
çünkü adını anmaktan,
çünkü tadına varmaktan korkarım,
gelecek kaygısının..

sana verebilecek sevdam,
ve birde ruhum var 3 kuruşluk..
bana göre yeşil vadi,
bana göre kızıl güneş..
bana göre ilk ve son aşk..

istanbulu yaşıyorum,
şairin dediği gibi gözlerim kapalı..
yüreğim kilitli..

istanbulu yaşıyorum sen gibi..

tozlarını yutuyorum sokakların..
gözlerimdeki yaşların akacağı yer belliyken,
ellerimle tutmaya çalışıyorum içimdeki nefreti..
bir cigara daha sarıyor
sarhoş yüreğim..

yürüyorum, tozlarını yutuyorum sokakların..
gölgemden baskası yok ardımda ya da önümde,
birde kalbimde,
senden baska..

düşüyorum..
ellerimden tutacak yok!
gözyaşlarım susuyor..
nefretim üşüyor..
soğuk ellerimle,
tutunuyorum çaresizliğime..

kimse yok önümde ya da ardımda,
birde kalbimde senden başka..

karanlık boğuyor..
aydın olsada değişmez kaderi yalnızlığın..
uzun..soğuk.. ve yakındı şairliğim..
kaybedilen,
kusursuz bir aşk..
sahipsiz..
kimseye yar olmayan..
belkide,
viran bir şehirdir bu söylenen şarkı..
gözlerimdeki fecrin anlamı yok..
ne esintisi rüzgarın,
nede güneşin nefesi..

kaybolan kimsesiz bir sevdadır..

aranan ruhu, kaybedenin..

ne kalır ellerinde bir avuç gözyaşından başka,

hayallerin ne kadar yıkık,

ya da ne kadar soğuktur düşler diyarı..

bu yavaş adımların manası nedir?

ya da fevri dönmüş gözlerinin, uykusuzluktan!

rastgele bir ayrılığın, sonsuz yolculuğu mu bu..

hadi gülümse şimdi..

bugün hiçbir manası kalmadı mutlu doğumun..

mutlu olmak için doğduk!

ama artık bu doğum benim için hiç önemli değil..