Eylem Günleri..

Sabah 03.00.. belki 10 dk daha ilerideydi  zaman..
şafak  sökecek ya da hala bitmedi gece..
tam da yeni bir güne başlamanın adına bırakmışken bu tatlı rüyayı, yine diyorum yine göreyim onu ne olur yine.. yine tutayım ellerini.. öyle sıcaktı ki.. öyle ulaşılmaz dı ki.. hayatımda en büyük  zevki o an yaşamışken öylece ellerimden gitmişti ki..

24 saate sıgdırırken bu ömrü,
kimsesizken,
hep ortasında iken bu ömrün,
yine diyorum..
sensiz olmaz..
senle asla..

öyle ansızın geçiyor  ki zaman, su gibi..
yoksa ondan daha mı öte ?