Eylem Günleri..

kaç kere gittik kalemin ucundan, mevzulara dalmış, içinde yüklü miktarda mürekkep barındıran müsvette ortamlarına..bazen akasya, bazen meşe kokusu bazen de yakılmış gri sonbahar ormanlarına.. güzel olan ne kokusu ağacın, ne de dilimin ucunda ki kelimeler.. kalbimde yontulmuş bir şenlik var.. adı konmaya müsait.. kaçak sevgilere açık.. kırık düşlere doğru uzanmış köprülere benzer,

yalnızlığım kimsesiz,
kaskatı kesilmiş, yitik..
ve öylesine sarhoş ki..