karanlık boğuyor..
aydın olsada değişmez kaderi yalnızlığın..
uzun..soğuk.. ve yakındı şairliğim..
kaybedilen,
kusursuz bir aşk..
sahipsiz..
kimseye yar olmayan..
belkide,
viran bir şehirdir bu söylenen şarkı..
gözlerimdeki fecrin anlamı yok..
ne esintisi rüzgarın,
nede güneşin nefesi..
kaybolan kimsesiz bir sevdadır..
aranan ruhu, kaybedenin..