Eylem Günleri..

kırılmış düşümün aynaları,

zincirlenmiş sevdam,

gözlerimde alev kızıllığı ki sarhoşum..

kaçıncı yıkılışım bu..

kaçıncı unutuşum..

kaçıncı tutunuşum hayata,

... 

     kimbilir..

rüzgarı dinlesene. kaç dilde şarkı söylüyor.
kaç mevsim getiriyor bedenine..
ellerine alsana yağmuru..
kaç sevdaya bulanmış.
durdurmalı belkide zamanı.. kurtarmalı coğu aşkı.
gidersen ardında kırılgan umutlar
yeşermeyi bekleyecek hayatlar
ve susmak istemeyen sevdalar bırakacaksın.
gidersen gölgesinde kalacağım huzurun.
gidersen sensiz,
gidersen sevgisiz kalacağım.
ama git yine de.. gidersen daha cok,özleyeceğim.
sabahın dördü. güz havası...yağmurlu..
dalgalar rıhtıma, ben duvarlara çarpıyorum..
gemiler mi kalkacak bu fırtınaya..
yüreğimde kopuyor.. kor oluyorsun..
yıkılacak iki adım sonra..
bir daha kalkmayacağım biliyorum..

elimden tutup.. kaldıracakmısın..

hüznüme yolcuyum bu gece..
son otobüse yetişmeliyim diyorum.
anlıyorum kırılacak kalbin.
ama gitmeliyim..
bu gece hüznüme yolcuyum..

bugün yeniden doğdum..

baharın ilk günü,

mayısın en güzel yanı..

istanbul yağmurlu..

ben ıslak..

ana rahminden ilk düşüşüm..

... uzun bir aradan sonra herkeze Merhaba..

nasıl olsa kopacak fırtına

.. savrulacağız.

sen o yana, ben bu yana..

sonra el ele tutuşup

yüreyeceğiz,

güvertesinde sevdanın..

fırtınaya inat...

kedere inat..

Kaptan der ki ; rotamız belli..

kıyıya sürüklenmeden,

ulaşacağız maviliğe..

umudun mavisine..

ben köprüyü daha güvenli sanırdım, üzerine düşene kadar umutlarımın..

kuşanmış gidiyorum yaşamı.

kopsun inceldiği yerden..

alnına yıldızlar ekiyorum geçmişin..

ama dönmeyeceğim..

çırpındım..

yuttum..

kahroldum

bana ne..

sana ne..

ona ne ..

ona.

..

acıyor her yanım..

kırılıyorum.

külleri oluyorum yangının..

görene ne..

yıkılsın bu şehir.

bizde kalalım üstünde..

yıkılayım..

yıkılayım da kalsın..

kalsın son kez kederim..

bazen kırmızı

bazen pembe

bazen yeşil

bazen turuncu..

bazen okurken sıkılgan..

bazen ....

evet aslında hep sıkılgan..

kimlik edindik bizler..

daha çok üzülmek için..

sevinmek için değil..

çünkü en çok sevdiğimiz şey,

melankoli..

öyle dokundum ki ışıklara,

karardı bir anda gözlerim..

öyle sustum ki bir an

coştu ne varsa etrafımda..

öyle korkmuşum ki..

ve öyle yalnız..

hemen sarıldım paltoma..

gözlerim fec're,

ellerim yakalarıma yapışmış..

sanki heryer mahşer..

öyle yalnızım ki..

büyümüşüm..

haberim yok..

haberleri yok..

öyle karmaşığım ki.. kendimden haberim yok..