Eylem Günleri..

yağmur mu yağdı gözlerine?

ne bu ıslaklık böyle

          üşüyor musun?

gel otur.. ısın biraz..

biliyorum soğuktur dışarısı..

          ne o ağlıyormusun?

- yok..

dedi..

ne o ? üzgünmüsün?

güldü..

farkındaydım.. aslında o hiç gülmemişti..

son..bahar.. ve yalnızlık tadındaydı tablolar..
gri aydınlığa gizlenmiş sevdam..
Kimsesiz bir yağmura sarıldım..
sorgusuz tutundum rüzgara..
fısıldadım yüreğine umudu..
budur belki ölmek..
öyle bir andı.. kalakaldı kalabalığın ortasında..
adı huzura
yüreği hazana kaydı..
ellerinde ki sıcaklık..
topuz gölgeli saçlarında serinlik.
ve bedenindeki ateş sarsın beni..
kollarımda kal..
içinde kalsın şevkat.. sar sonsuza dek..
ve son..
bahar..
şimdilerde sonbahar..

ne kadar uzundu aslında

o anı paylaşmak..

ve ne kadar kısa..

bir anda oluverdi işte..

belki olmaması gerekti,

gerekçeydi sana kızmam anne..

beni hiç duymayacaksın..

anlamakta istemeyeceğim seni..

keşke diyorum..

sarılmak istemeseydin bana..

parçalandım anne..

binlerce parça oldum..

hangi birini versem sana..

seni hiç mi sevmedim..

seni hiç mi özlemedim sanıyorsun..

annem.. yüreğimin dağılan yanı..

sevda diye tozunu dağıttım külüm..

gözyaşım..

yüreğimin vazgeçilmezi..

seni 25 yılda buldum..

bir anda kaybettim işte..

kahrolsun demiyorum artık..

lanet etmiyorum..

ama seni ne kadar çok özlediğim ben bilirim..

parçalandım anne.. binlerce parça oldum..

adını ben koydum baharın..
hazana yağmurları ben iliştirdim..

sevdanın gergefini ben işledim..

suçluyum evet..

gece nöbetlerinde ben öldürdüm kimsesizliği,
yorgun saatlerde yakaladım hep..

suçlusu benim yaşadığım sevdanın..
yalnızlığımla büyürüm..

yelken açacağım denizlere.. acıma karşı gelip, yüreğimdeki sancıyı dökeceğim.. maviliğe gömüleceğim yalnız başıma.. sen olmadan da güzelmiş hayat diyeceğim.. belki cebimde son sigaram olacaksın.. içmeye kıyamadığım.. belki bir anda içime çekip dünyalarım olan.. sonra bir nefesle yolculuğa çıkaracağım seni..

fırtınaların ortasında adı mavi olan, sözü umut olan bir mecnun kalacağım....

bir dizi yağmur damlası ile süzülmüşüm bir aralık sevdanın, ışık sızmayan penceresine..
kaybolan günlerin, uğur taşıyan, geceleri gibi..
perdeler son sürat çarpıyor rüzgarla,
ve siluetin salkım salkım gözlerimde..
umulmaz bir andayım.. kimbilir belki güneş doğar birazdan..
belkide yalnızlık kalır ..

D aha şimdi baktım resmine oğlum..
E vet..şimdi..
G özlerinde güneş parlıyor oğlum..
i liklerime işledi gülüşün..
R esimlerine avunuyorum..
M uhtemelen sen bilmiyorsun..
E vet, sana uzaklardan sesleniyorum..
N e gurur var yüreğimde, ne de umut..
L akin,
E llerim tutmuyor oğlum..
R ahat değilim..
E n azından senin yokluğun acıtıyor canımı..

K açağım, kendimden kaçıyorum..
A zar azar tükeniyorum oğlum..
R ahat değilim sensiz..
Ş en değilim..
I nan oğlum sensiz.. hiçim..

uykusuz sabahlara gün doğarken, maviliğiyle uyanırım karadenizin..
istanbuldan, bağcılara uzanır yüreğimde ki haykırışlar...
sonra kardeşimi düşünürüm, öfke duyarım, bizi ayıran kadere..
mahsus alınmış, oyuncaktır umutlarım..
işlenmiştir, sevdamın portresine..
mavi bir umut..
gergefine yazılmış 18 lik kızın..
umudum.. mavidir..
düşlerim.. mavi..
koyulmuşum cebine bir sarhoşun,

hiç bitmeyecek şarap şişesiyim..
ve şimdi kardeşim.. sensiz buralar.. yani ordu..

yani kimsesizlikler şehri..

tutku köleliğin bacakları arasına sokmuş ellerini ısınmak için..
mağruriyet külfeti ağır sevdalara koymuş başını.. romanlar şiirini yazmış yozlaşmış serüvenlerin..
kimsesiz bir diyardayım seninle.. sevişmek için ellerimi yüzüne uzatmış dudaklarını bekliyorum şevkle..
dudaklarında yağmurumsu ıslaklık..
boynunda güneşin sıcak yanları..
vücudun cehennem.. sonra öpüşün cennetin kapılarından içeri girmek gibi..
bedeninde yangın yeri oluyorum..

tadına içiyorum tüm içkilerin..

acıları ile mutluyum her sevginin..

kumsalına,

düşüne,

kendi haline..

seyyahına..

oturup söyledim, kendimce..

bitmek bilmez hüsran..

gözlerinin yeşili

umudun türkçesi..

yarının güncesi..

kafiyenin tüm heceleri..

bize aşk lazım..

bize umut..

bize bugün..

herkes yolunu tutmuş.

o halde susmak lazım.

yalnızlık yolculuktur..

kendine göçersin..