Sensiz..
uykusuz sabahlara gün doğarken, maviliğiyle uyanırım karadenizin..
istanbuldan, bağcılara uzanır yüreğimde ki haykırışlar...
sonra kardeşimi düşünürüm, öfke duyarım, bizi ayıran kadere..
mahsus alınmış, oyuncaktır umutlarım..
işlenmiştir, sevdamın portresine..
mavi bir umut..
gergefine yazılmış 18 lik kızın..
umudum.. mavidir..
düşlerim.. mavi..
koyulmuşum cebine bir sarhoşun,
hiç bitmeyecek şarap şişesiyim..
ve şimdi kardeşim.. sensiz buralar.. yani ordu..
yani kimsesizlikler şehri..
0 yorum yazılmıştır